Burqini aanstootgevend en een zwemverbod als je overgewicht hebt?

Of ik ook maatschappij kritische blogs kan schrijven werd mij onlangs gevraagd. Tja ……denk het wel, zolang er maar aansprekende issues spelen, de meeste zaken zijn de moeite niet om iets over te schrijven. Ze zijn meestal al helemaal uitgekauwd. Daarnaast heb ik de waarheid niet in pacht en heb ik een hekel aan wijsvinger gedrag, populisme en provoceren. Maar uiteraard heb ik wel een mening en steek deze niet altijd onder stoelen of banken. Dus ik zal mijn maatschappelijk kritische mening hier wel wat vaker neertikken.

Weet je wat een burqini is vraagt mijn “schoonmoeder”. Een wat…… vraag ik. Een burqini zegt ze en ze legt de krant onder m’n neus. Ik lees het artikel en val zowat van m’n stoel van verbazing. In het artikel staat dat het Hanzebad in Zwolle een moslima verzocht heeft het zwembad (waar ze met haar peuter aan het zwemmen was) te verlaten want de burqini die ze droeg zou, nu komt het, AANSTOOTGEVEND, zijn. Als vergelijking haalde de directeur of woordvoerder aan dat er ook aparte zwemuren zijn voor mensen met obesitas (overgewicht) en dat die mensen ook verzocht worden om op andere uren te zwemmen. Zwolle is nog niet klaar voor de burqini werd er nog even bijgezegd. Is Zwolle dan ook niet klaar voor mensen met overgewicht dacht ik bij mezelf.

Soms vraag ik me werkelijk af waar we heen gaan met z’n allen. De tolerantie is ver te zoeken en we maken ons zoooo druk om wat andere mensen doen. Wat kan mij het nou schelen wat dat mens draagt in het zwembad. Ze doet er toch niemand kwaad mee. Een burqini is gewoon een ouderwets zwempak met een lange broek, lange mouwen en een hoofddoek. Als kind moest ik afzwemmen met kleren aan, nou had dat wel een ander doel maar ik zie het probleem niet zo. Waarom doen we zo moeilijk over mensen die afwijken van de standaard paden? Volgens mij is dat angst ofzo, angst voor het onbekende.

En dan nog die vergelijking of het voorbeeld wat werd aangehaald over de aparte zwemuurtjes voor mensen met obesitas. Erg veel mensen hebben in meer of mindere mate last van overgewicht en de meeste van deze mensen weten niet eens dat ze het hebben. Waar ligt dan de grens vraag ik me af. Gaan ze je tegenwoordig eerst wegen in het Hanzebad alvorens ze je toelaten voor de zwemuren die jij verkiest. Gaan we weer naar uitsluiting van mensen in deze maatschappij voor bepaalde activiteiten of wellicht wel in het algemeen? Een maatschappij waar je niet zelf mag bepalen hoe dik of dun je bent of waar je je niet mag kleden zoals je zelf wilt? En wie bepaald de grenzen van het toelaatbare? Ik vind dat we ons op glad ijs begeven als we mensen stigmatiseren of in hokjes stoppen. Heb ik geen grenzen dan…. vraag je je wellicht af. Uiteraard wel. Zolang mensen andere mensen geen kwaad, pijn of schade berokkenen of hun individuele (niet democratisch gekozen) wil opleggen dan vind ik het vaak wel oké. Zolang dat niet gebeurd heb ik niet zo snel moeite met dingen.

Aanstootgevend betekend letterlijk: ergernis veroorzaken. Wat de ene ergernis vind is voor een andere geen ergernis. Kortom ergernis is subjectief, ook al waren er een aantal andere zwemmers die klachten hadden ingediend, de directeur neemt een beslissing om haar te verzoeken het bad te verlaten. Een niet democratisch gekozen persoon mag zijn eigen subjectieve mening niet zomaar opleggen aan anderen, althans dat vind ik want wat maakt zijn mening meer waard dan die van anderen? Het is tenslotte een openbaar zwembad. Spreekt hij op dat moment voor een meerderheid van de bevolking? Hoeveel meningen moet je overigens meewegen alvorens iets objectief is?

Wat is het volgende? Gaan we weer terug naar het weigeren van mensen in openbare gelegenheden vanwege hun huidskleur? Mag je straks de bibliotheek of bioscoop niet meer in als je rood haar hebt? Neeeee tuurlijk niet hoor ik velen zeggen! Maar waar ligt de grens? Wat tolereren we wel en wat niet? En laten we onze angst voor het onbekende overheersen of worden we onze angst meester? Angst heeft de vervelende eigenschap dat het ons in zijn macht neemt en de controle overneemt. Was angst niet een slechte raadgever? Wanneer in onze geschiedenis heeft het stigmatiseren, uitsluiten en overheersen van groepen of individuen ooit goed uitgepakt? Als jij me een gebeurtenis uit ons verleden kunt noemen dan hoor ik het graag!

Ps. inmiddels heeft het Hanzebad in Zwolle haar beleid aangaande Burqini’s aangepast, of ze ook hun beleid aangaande mensen met Obesitas hebben aangepast is mij niet bekend. Zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hanzebad

 

 

(noot: uit mijn verzameling van eerder gepubliceerde blogs)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: