Even het gevoel beroemd te zijn……

Wollen sie unsere hilfe? Hahahaha, de Duitser aan de overkant ligt in een deuk van het lachen en hij is niet de enige! We zijn net aangekomen in Oostkapelle en draaien op onze plek de mini met de caravan. We kunnen letterlijk een rondje rijden op de plek die we hebben gekregen zonder dat we de caravan hoeven los te koppelen. En dat zorgt voor de nodige opmerkingen en lachende omstanders.

Het is een typische Nederlandse camping in Zeeland. Volgepakt met Duitsers in dikke joekelige caravans met schotels op het dak (dus een tv)en ingebouwde magnetrons. De plekken zijn precies allemaal afgebakend met hegjes en overal loopt een geasfalteerd pad naar toe. Het is er wel erg netjes, de toiletgebouwen zijn schoon en iedereen heeft zijn eigen wateraftappunt en er zijn diverse faciliteiten. Maar verder dus… op en top Nederlands.

Tja en daar staan we dan met de inieminie caravan. En toen nog de grote liefdestest……samen de voortent opzetten. We hebben nog niet eerder met de caravan gekampeerd en dit is een proefweekend voordat we naar “La France” afreizen. Dus het is de eerste keer dat we hem opzetten en dat is gelijk te merken. De sfeer is echter goed en samen gaan we de uitdaging aan. Alle mogelijke buigingen die mijn arme lichaampje kan maken heb ik ingezet om al het buiswerk omhoog te houden tot alles vastgezet was. Het duurde wel even maar toen hij stond was het te scheeterig voor woorden. Nog nooit heb ik zo’n klein voortentje gezien. En niet alleen ik, ook alle, om ons heen neergestreken, Duitsers blijkbaar niet. We zijn omsingeld door onze oosterburen met hun enorme caravans. De opmerking “Dikke Duitser” heeft gelijk een nieuwe betekenis gekregen. In vervolg leg ik waarschijnlijk de link naar hun caravans. Vermakelijk knikken ze als we voorbij komen of ons voor de voortent insalleren. We lijken wel beroemdheden.

Ook tijdens de heenreis leken we wel bekende Bnn’ers ofzo. Om de tien minuten werd er wel naar ons getoeterd of werd er door de overige weggebruikers moeite gedaan om onze aandacht te trekken. Sommigen hebben vast hun nek verdraaid tijdens het voorbij rijden, zo werd er omgekeken als ze langs ons reden. Het is ook wel een grappig gezicht, maar zoveel aandacht had ik niet verwacht. Dat zal nog wat worden als we naar Frankrijk gaan.

Ik verheug me er in ieder geval heel erg op. Lekker relaxen en bijkomen van de hectische tijden die we gehad hebben met mijn verhuizing naar Apeldoorn en alles daar omheen. Rust en even tijd voor onszelf en elkaar en dat is erg welkom!Heerlijk saampjes genieten van zon, zee, strand, Franse wijn en stokbrood.

“France here we come” …..met mini en caravan!

(noot: uit mijn verzameling van eerder gepubliceerde blogs)

Advertenties
%d bloggers liken dit: