Geen Beauty maar een Nerd ;-)……

 

 

 

 

 

 

 

Het is nog vroeg in de ochtend en in de badkamer is het frisjes. Ik staar in de spiegel en kijk naar mijn lijkbleke snoetje met sproeten, bril en Diana Rosskapsel. Ondertussen dwalen mijn gedachten af naar de dag ervoor. Ik had nooit verwacht dat iemand mij ooit zou typeren als een nerd. Nou moet ik wel toegeven dat dat waarschijnlijk komt omdat ik op de vraag wat ik zoal in mijn vrije tijd doe, antwoord gaf dat ik blogs schrijf en, daar komt ie…., graag MMORPG’s speel. Voor de non-nerds onder ons, dit zijn spelletjes/games die je op de computer (geen Wii of Nintendo) speelt met andere gamers als mede- of tegenspelers. Alleen al bij de afkorting MMORPG kijken de meeste normale mensen je aan of je van een andere planeet komt, zoiets als de planeet Nerdia ofzo, en je leest de vooroordelen vaak van hun gezicht af. Ik kan me daar best wat bij voor stellen. Het klinkt ook weinig spannend en nogal suf. Daarnaast heeft het gamen last van het, “ik heb geen leven en daarom speel ik dag in dag uit games” imago. Types die zichzelf opsluiten in hun huis achter een rij schermen, eten laten bezorgen, zich niet wassen, geen sociaal leven hebben, een lange afstand chatrelatie hebben met een andere gamer en die zichzelf verslonzen. Tja die zijn er vast, ik zal de laatste zijn die dat ontkent, alleen dat is niet de meerderheid van de mensen die gamen. In de media is er altijd aandacht voor de excessen, kinderen die geen maat kennen en uren gamen, blijkbaar met ouders die dat goed vinden, met alle gevolgen van dien. In films (neem de film “The Net” met Sandra Bulletje uuuh ik bedoel Bullock) worden dit stereotype ook graag benadrukt. Maar ondanks dat ze bestaan is dit uiteraard niet de meerderheid van de gamers.

Gamen kan, net als andere hobby’s wel veel tijd opslokken, dat klopt maar daar ben je zelf bij als volwassenen of als ouder van een kind dat graag gamed. Er zijn ook nog andere dingen in het leven leuk en veel belangrijker dat snap ik ook. Maar alleen al het feit dat ik aan andere mensen in mijn omgeving moet uitleggen dat ik dat weet zegt al genoeg. Het vooroordeel is zo aanwezig dat het door velen niet begrepen wordt dat iemand gamen als hobby kan hebben. Hoe vaak ik niet te horen krijg, “het kost veelte veel tijd, en die tijd zou je aan het echte leven moeten besteden” of “het is een verslaving”. Onzin natuurlijk, iemand die de hele avond tv kijkt krijgt zulke opmerkingen ook niet te horen, of iemand die een boek leest, ook niet echt toonbeelden van sociale interactie. Vroeger had de televisie net zo’n imago, ook de tv was iets uit de hel en uren naar een scherm turen kon toch niets goeds brengen. Een testosteronbommetje dat een hele middag aan een auto sleutelt of een health freak die uren gaat fietsen is ook niet meteen verslaafd. Waarom denken mensen dat dan wel als je gamed?

Gamen is de toekomst en zal meer en meer deel van ons leven uit gaan maken, in wat voor vorm dan ook, net als nu de televisie. Kinderen leren nu al via spelletjes op de computer taal en rekenen. We spelen met z’n allen massaal tekenspelletjes op onze smartphone. Waar de televisie statisch is zijn games interactief, de nieuwe opvolger van de televisie als het ware, je bepaald zelf, in grote mate, het verhaal en dat spreekt een steeds grotere groep mensen aan. Miljoenen gamers spelen games met elkaar en dat zal niet veranderen. Ik denk dat het tijd is om onze kinderen te leren dat er meer is dan een computer, wat de gevaren zijn als je online bent en ze daarin te begeleiden. Buiten spelen zou de hoofdmoot moeten zijn maar gamen en computers niet verbieden maar integreren. Stapje voor stapje kinderen leren ermee om te gaan alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En met normaalste zaak bedoel ik niet 10 minuten met een eierwekker ernaast even op de computer kijken. Dat wat je verbiedt is interessant en leuk en zal later, als ze ouder zijn, lijden tot “eindelijk bepaal ik zelf wat ik wil en wat ik leuk vind”. Excessen komen niet door wat we toestaan maar door wat we verbieden. Wie weet als we deze weg bewandelen komt er een dag dat ik niet meer hoef uit te leggen dan ik geen verslonsde kluizenaar ben met een lange afstandsrelatie.

Ach ja, als ze me tot die tijd willen typeren als een nerd……”be my guest”. Nerds zijn meestal erg slim, dus eigenlijk is het best een compliment en daarbij komt, ik ben een groot fan van “The Big Bang Theory” dus ik vind het wel komisch, een typische Penny word ik toch nooit met mij Diana Rosskapsel.

Advertenties

3 reacties

  1. Zuster Klivia · · Beantwoorden

    Je hebt helemaal gelijk, het is zo’n flauwekul! Ik ken mensen (heel veel mensen) die per dag zeker 5 uur tv kijken. Of dat normaal is? Dat is een geaccepteerde vorm van verslaving. Niemand valt het meer op, maar hoe gek is dat?

    En ach, een nerd? Ik zou er wel blij mee zijn. Liever dan een leeghoofdig blondje toch?

  2. Je hebt helemaal gelijk. Maar over een paar jaar krijg je op school vast les in: Hoe ga ik “live” met mensen om!!!! Of: Hoe krijg ik “echte vrienden”. Misschien is een apparatuurloze dag iets?

  3. Esther Evertse · · Beantwoorden

    Weer een TOP blog!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: